15. Kolorowo i wytrawnie.

Przy takiej pogodzie za oknem, trzeba wrzucić na talerz choć odrobinę koloru. Dziś na wytrawnie ze słodkim dodatkiem kakao, bo coś musi rozjaśnić nam tą deszczowo- błotną pogodę, a najlepiej czerwone pomidorki i zielony szpinak! 

Gdzie jest śnieg i mróz? :( Bo ja już zaczełam odliczanie czasu do świąt, a jego brak. :(

Omlet ze szpinakiem, cukinią, papryką, pomidorkami i ogórkiem, kakao.

Mimo wszystko, dużo uśmiechu na dzisiejszy dzien :)

14. Pora coś zjeść: Szybki makaron na szybki obiad.

Dziś tak dla odmiany bardzo szybki i pyszny obiad do przygotowania w kilka minut, jeśli tylko mamy ugotowany makaron. Nie stracimy dużo czasu w kuchni, a zjemy zdrowy i pełnowartościowy posiłek. Taka pyszna opcja na obiad, a także pasująca na kolacje ! 

Sałatka łososiowo- makaronowa w sosie curry

• 80g łososia wędzonego
• 50g makaronu żytniego
• 40g posiekanej cebuli
• gruszka pokorojona w kostkę
• 30 g orzechów włoskich
• Pieprz
• Sałata ( u mnie rukola)
• Papryka

Sos curry

• 1 łyżka stołowa jogurtu narualnego
• 1 łyżka stołowa oliwy z oliwek
• 1 łyżeczka curry
• 1 łyżka soku z cytryny
• 1 łyżeczka musztardy

Łososia podzielić na cząstki. Makaron ugotować al dente i odcedzić. W miseczce wymieszać łososia i wszystkie składniki sałatki. Składniki sosu zmieszać ze sobą w oddzielnym naczyniu i polać sałatkę.

Smacznego ! :)

13.Słodka wanilia.

Budyniowa waniliowa owsianka na sojowym mleku waniliowym gotowana z połową laski wanilii, z bananem, i smażonym jabłkiem w cynamonie, maśle i syropie klonowym.

Słodka i potrójnie waniliowa owsianka na ciemny i zimny poranek. Zapach i smak wanilii z rana- ideał.  Polecam gorąco takie rozpoczęcie dnia! 

12.Potrzebuję światła.

Jogurt naturalny z miodem i imbirem , dodatkowo z bananem, chrupiącą granolą czekoladową, granatem, gorzką czekoladą, ricottą, wszystko oblane syropem klonowym i osypane świeżo ścieranym cynamonem.

Poranki ciemne więc czas rozpocząć walkę o światło na zdjęciach. Już powoli u mnie wkrada się świąteczny klimat. Palce pachną cynamonem. Jeszcze śnieg za oknem i będzie idealnie.

11. Masełko.

 Kocham wszelkie masła orzechowe. Ostatnio jednak po próbie wykonania masła słonecznikowego bardzo się zniechęciłam i poprzestałam produkcji domowych maseł ( pozostało jedynie sprawdzone masło orzechowe). Wczoraj jednak zakupiłam paczkę migdałów i z lekką nieśmiałością postanowiłam zrobić masełko migdałowe. I wyszło! <3 Idealne, obłędne w smaku, wciąga bardzo- uwaga, bo można wyjeść palcem prosto ze słoika, ba już z blendera można podjadać. Lekko słodkie z nutą cynamonu. Tylko trzeba uzbroić się w cierpliwość przy kręceniu i mieleniu ( biedny blender), ale WARTO!

Masło migdałowe ( na mały słoiczek):

• 200 g migdałów
• 1 łyżka miodu
• 1 łyżka oleju rzepakowego
• cynamon ( wedle uznania)
• szczypta soli

Migdały prażymy na patelni, lub wkładamy do piekarnika na 15 minut nagrzanego do temperatury 180*C ( trzeba pilnować, bo gdy będą za długo mogą stać się gorzkie). Możemy je delikatnie posiekać i wrzucamy do blendera ( lub innego urządzenia, które pomoże stworzyć nam masło). Dodajemy wszelkie składniki do smaku i miksujemy, miksujemy...około 20 minut.( Uwaga, róbcie przerwy, żeby nie spalić blendera. Zapach spalonych kabli to zły znak! ) Po tym czasie powinniśmy otrzymać idealne, gładkie, cudowne MASŁO MIGDAŁOWE! 

Idealne na śniadanie. Do posmarowania tostów, do tego plasterki banana, dżem lub powidła, wszystko obsypane cynamonem. Dodatkowo poranna, aromatyczna, gorąca kawa i od razu robi się lepiej w listopadowy jesienny poranek, bo listopad nie musi być wcale taki zły!

Chrupiące tosty z czekośliwką i masłem migdałowym, oprószone przyprawą korzenną, kawa zbożowa z przyprawą korzenna.

A jakie jest Wasze ulubione masło? Co możecie polecić do zrobienia? Bo już nie mogę się doczekać na kolejne próby. Wierzę, że blender wytrzyma te wszystkie męki. :) 

Miłego dnia ! :)

10. Do trzech razy sztuka

Do trzech razy sztuka, więc oto jestem - ta trzecia.

Jeszcze mnie tu nie było, ale trzeba się wreszcie pokazać.

Tym razem nie będzie o jedzeniu. Będzie o tym, że czasem nawet największe leniwce (czyt.ja) mają siebie dość. Mam tu na myśli oczywiście te przeklęte ćwiczenia. 

Mniej więcej początku moich studiów zapanował istny szał na wszystkie Chodakowskie, Jillian'y. Mel B i im podobne. Ja, która od zawsze unikała w szkole wf'u, która przed piłką częściej uciekała niż za nią biegła oczywiście miałam to... delikatnie mówiąc gdzieś. Nigdy nie lubiłam się męczyć fizycznie, a że nie miałam problemów z wagą to nie widziałam absolutnie żadnej potrzeby ćwiczenia. Dodatkowo moje ciało ma naprawdę niesamowitą tendencję do zakwasów, czasem po dniu nicnierobienia mam zakwasy w miejscach, w których nawet nie wiedziałam, że mam mięśnie. To zupełnie wystarczyło.

Na uczelni, mimo że sale ośrodka sportowego były wyposażone bardzo dobrze, to ciężko było mi zmusić się do większego wysiłku. Bo zawsze po wf'ie trzeba było biec na kolejne zajęcia, a na prysznic nie było czasu. Tak więc wf na studiach został odbębniony, tak samo jak w gimnazjum (w liceum zupełnie go sobie darowałam ;) ). 
Mimo, że szkolne wychowanie fizyczne mam za sobą to nadal pamiętam jaką traumą było dla zmuszanie do gry w kosza, w którym przecież powinnam być świetna, bo wysoka, bo to, bo tamto. Nikt nie rozumiał, że dziewczyna o 178 cm wzrostu może nie lubić koszykówki. Na szczęście ktoś wpadł na pomysł, że może jednak przez 3 lata nie trzeba grać w jedną grę, więc przynajmniej trochę pograłam w siatkówkę. Na tym koniec, amen. 
I tak mniej więcej zakończyła się moja kariera siatkarki, koszykarki czy kogokolwiek związanego ze sportem. 
Mój jedyny kontakt ze sportem przez ostatnie lata to oglądanie wszystkich olimpiad, mistrzostw świata czy Europy w lekkoatletyce. Nic tak nie relaksuje jak patrzenie jak inni się męczą ;)

Jak każdy wie, na studiach spotyka się różnych ludzi, ja trafiłam na jedną taką (pozdro Kacha!), która dnia bez treningu sobie nie wyobrażała. Więc pomyślałam, a co! Nie będę przecież gorsza! 
No i tu właśnie pojawił się problem, bo zaczęłam swoje pseudo treningi ze złą motywacją. Za bardzo chciałam udowodnić otoczeniu, że dam radę. Dlatego po kilku upojnych razach na dywanie z Chodakowską dałam sobie spokój. I tak sobie trwałam i trwałam. 

Kolejną próbę podjęłam chyba przed tegorocznymi wakacjami. Przerobiłam 30 dniowy maraton przysiadowy.  Pierwszy raz na własne oczy widziałam efekty. Nic chyba nie działa tak motywująco. Jednak nadal nie potrafiłam zebrać się do robienia powiedzmy godzinnych treningów.

Aż do teraz. Zaczęłam jakiś czas temu, powolutku, bez spiny. I okazało się, że jednak nawet ja mogę! I wcale nie umieram na drugi dzień. 

Dlatego postanowiłam zostać królikiem doświadczalnym pań w spandexie. Uwierzcie, nikt nie nadaje się do tego lepiej niż ja. 
Jeśli ja - jakby nie patrzeć fit hejter - napiszę tu kiedyś, że nie wyobrażam sobie dnia bez treningu to znaczy, że świat się skończył i aby czekać na 4 jeźdźców Apokalipsy.

Plany są jak zwykle bardzo ambitne. Najbardziej chciałabym zacząć biegać.
Ba! Postanowiłam że POKOCHAM bieganie. Ale idzie zima i nie wiem co robić. Zaczynać teraz, czekać do wiosny? 
Tak więc nie mogę napisać, że zaczynam od dziś, bo w zasadzie już zaczęłam. Trochę Chodakowskiej (z której zostawiam tylko video, bo niestety tej pani w wersji audio nie przeboleję), trochę Jillian (ta mi jakoś bardziej odpowiada, jest bardziej energiczna) i oczywiście najwspanialszy pan na świecie. Czyli pan od 8 min abs i innych 8. Nic tak nie poprawia humoru jak usłyszenie usłyszenie this will never hurt you gdy ja po pierwszym abs’ie miałam zakwasy uwaga – w szyi…
 Przepraszam za długie wstępy i wszystko inne, ale chciałam miej więcej przedstawić swoją sylwetkę leniwca. 

Do niedługo mam nadzieję!
(matko, jakie to długie! przepraszam.)

A zostawiam Was z tym, z czym ostatnio nie mogę się rozstać (jak to się mówi - klasyk):

9. Najprostsze smaki i granola.

 Mimo tego, że miałam trochę więcej czasu rano i tak postawiłam na proste, ale jakże smaczne miseczkowe śniadanie.Szczerze to miło powrócić do takich podstawowych smaków i połączeń.

Granola czekoladowa z bananem, zalana ciepłym mlekiem, oprószona kakao i cynamonem. 

 Nie jest to zbyt fotogeniczna miseczka, ale bardzo prosta, słodka i przyjemna z rana.

Granola robiona w domku, bo taka najzdrowsza i najlepsza. Słodka i czekoladowa, polecam gorąco :)

Przepis: http://codziszjemnasniadanie.pl/post/62628952626

Granola czekoladowa:

• 4 szklanki płatków owsianych
• 1 szklankę wiórek kokosowych
• 1 szklankę orzechów włoskich i pekanów, pociętych w drobne kawałki
• ½ łyżeczki soli
• ½ szklanki ciemnego kakao
• 1/3 szklanki oleju kokosowego, rozpuszczonego ( u mnie z powodu braków, oliwa)
• ½ łyżeczki ekstraktu z wanilii
• 1/3 szklanki syropu z agawy lub miodu
• 1/4 szklanki brązowego cukru
• 1/3 szklanki poszatkowanej drobno gorzkiej czekolady

Rozgrzej piekarnik do 160*C. W dużej misce zmieszaj płatki owsiane, wiórki kokosowe, orzechy i sól. W drugiej misce zmieszaj kakao, olej kokosowy, ekstrakt z wanilii, syrop z agawy (lub miód) i brązowy cukier. Przelej mieszankę kakaową do miski z płatkami i dokładnie wszystko wymieszaj, żeby płatki były równo pokryte. 

Rozłóż płatki równo na tacy do pieczenia pokrytej papierem i piecz przez 15 minut. Po tym czasie wymieszaj płatki i piecz przez kolejnych 10 minut, mieszając co jakiś czas. Kiedy gotowe, wyjmij tacę z piekarnika i posyp kawałkami czekolady, wymieszaj. 

Teraz tylko rano dodawaj do mleka lub jogurtu i ciesz się pysznym i zdrowym śniadaniem :)

Smacznego !

8. Środa

Szybkie śniadanko, biegniemy na uczelnię, a potem z zadowoleniem tuptamy na koncercie Meli Koteluk!

Tosty z sałatą, pomidorem, cukinią i kiełkami

Kawa w kubku od for.rest

 Koktalj z banana i melona, posypany pokrzywą

Miłego dnia! :)

7. Deszcz deszcz deszcz

No i zaczęła się nam prawdziwa polska jesień - szara, chłodna i deszczowa. Dzisiaj zdecydowanie pokazała na co ją stać. A gdy w taką pogodę wraca się przez godzinę z uczelni, może się popsuć humor. A co na poprawę? Herbata. Książka. Kawa. Film. Dziś przedstawiamy Wam Mistrza w swojej kategorii - Wesa Andersona.

Świat usłyszał o Wesie Andersonie w 1994 r., kiedy to wyszedł jego pierwszy krótkometrażowy film. Do tej pory stworzył i wyreżyserował 9 produkcji, a jego 10. dzieło zostanie pokazane 6 lutego na otwarcie 64. Festiwalu Filmowego w Berlinie.

Wszystkie jego filmy posiadają niesamowitą atmosferę, są urzekające i dziwaczne na swój własny sposób. Moim osobistym faworytem i miłością od pierwszego obejrzenia jest Moonrise Kingdom. Kochankowie z Księżyca. Wes pokazuje nam historię dwójki zakochanych w sobie dzieci, które postanawiają uciec z domu.

Na drugim miejscu bez wahania stawiam Pociąg Do Darjeeling, w którym z rozbawieniem obserwujemy podróż trzech braci po Indiach.

Andersona możecie kojarzyć dzięki Fantastycznemu Panu Lisowi, pięknie zanimowanej komedii z nie lada gwiazdami w obsadzie - w głównych rolach możemy usłyszeć George'a Clooney'a oraz Meryl Streep.

Gdy pomysły zostały rzucone, pozostaje nic tylko korzystać. Życzymy zatem miłego wieczoru :) A którego reżysera Wy darzycie szczególną sympatią?

6. Dzisiaj jemy zupę dyniową!

Jakiś czas temu wybrałam się na eko targ w Lublinie. Można było znaleźć tam mnóstwo produktów: od przypraw, przez warzywa i sery, na kosmetykach kończąc. Stragany uginały się pod kolorowymi paprykami, pomidorami, różowymi kalafiorami, kapustami... I tak, stojąc przed jednym z nich, zostałam obdarowana przez przemiłego pana dziesięciokilogramową dynią.

Od razu pojawiło się pytanie - co zrobić z taką ilością dyni? Planów miałam wiele: zupy, kremy, ciasta, ciasteczka, muffiny... Niestety gdy tylko zrobiłam pierwszą partię zupy, byłam świadoma, że mama nie pozwoli mi zrobić już czegokolwiek innego.

Zupa dyniowa
1 kg dyni
2 czerwone papryki
2 cebule
ząbek czosnku
bulion warzywny
przyprawy: sól, pieprz, papryka chilli, papryka słodka, gałka muszkatołowa, cynamon, imbir, kolendra, kminek mielony, cząber i ogórecznik (opcjonalnie)

Na początek kroimy dynię na paski, razem z papryką, cebulą i czosnkiem. Układamy na blasze, skrapiamy lekko oliwą, posypujemy przyprawami (u mnie sól, pieprz, chilli, cząber i ogórecznik) i pieczemy w 200 stopniach około 40 minut.

Następnie przerzucamy wszystko do garnka, zalewając warzywa wodą (im mniej wody, tym zupa będzie bardziej gęsta) i wrzucamy dwie kostki bulionu warzywnego oraz przyprawy: po dwie szczypty imbiru,  cząbru i ogórecznika, po jednej cynamonu, gałki muszkatołowej, kminu mielonego. Troszkę więcej sypiemy ostrej i słodkiej papryki, soli i kolendry.

Doprowadzamy zawartość garnka do zagotowania, wyłączamy palnik i zabieramy się do blendowania. Nalewamy do największej michy, jaką znajdziemy w domu i cieszymy się cudownym smakiem. Smacznego!

5. Słońce na talerzu.

Krótko i zwięźle-  to najlepsza rzecz jaka może Was spotkać po najnudniejszym dniu na uczelni !

 Patelnie w dłoń i do roboty !

Crepes suzette:

Naleśniki : wykonać wg własnego ulubionego przepisu

Sos pomarańczowy:

• 125 ml świeżo wyciśniętego soku z pomarańczy
• skórka otarta z połowy pomarańczy
• 1 łyżka cukru 
• 1 łyżka masła
• szczypta soli
• cynamon  

Cukier wsypać na patelnie i równomiernie go rozprowadzić. Podgrzewać na małym ogniu,aż się skarmelizuje. Gdy cukier całkowicie się rozpuści, wlać na patelnię sok pomarańczowy, dodać masło, szczyptę soli, szczyptę cynamonu i skórkę z pomarańczy. Wymieszać składniki i gotować przez chwilę, by zredukować nadmiar płynu. Gdy sos zgęstnieje delikatnie, na patelni poukładać obok siebie naleśniki złożone w trójkąty. Gotować je przez chwilę w sosie, a następnie obrócić.

U mnie podane z odrobiną twarożku i oprószone kakao.

Smacznego :)

4. Tęsknota za latem.

Dziś rano obudziła się we mnie dziwna tęsknota za letnimi owocami, ciepłymi porankami (chociaż i tak jesień nas rozpieszcza w tym roku), za porannym słońcem, zielenią traw i zapachem drzew. Troszkę mi tego będzie brakować, ale każda pora roku ma swoje uroki, w każdej da się znaleźć coś pięknego! W sumie to tak na prawdę jeszcze wczoraj czekałam na śnieg. :)

Postanowiłam pokazać Wam letnie tosty francuskie z dodatkiem moreli i borówek, z cudownie roztapiającą się na nich gorzką czekoladą. Wspomnienie letniego śniadania w czasie jesiennego poranka , przy kubku kawy i wschodzie za oknem dała choć troszkę pozytywnej energii na dzień, a do tego piosenka sprawiła, że pojawił się delikatny uśmiech na twarzy , mimo wszystko.

 :)

3. Pachnie jesienią.

Poranny poprawiacz humoru – Owsianka!

W wersji z marchewką i jabłkiem. Pyszna, otulająca i rozgrzewająca, idealna na jesienny, mglisty poranek. Jednak dziś zjedzona z dawką promieni słońca padających na twarz. Roznosi po pokoju delikatny i  piękny zapach korzennych przypraw, a dodatek orzechów włoskich karmelizowanych w miodzie bardzo przyjemnie chrupie. Wszystko oblane syropem klonowym i roztopionym masłem - idealne rozpoczęcie dnia.

W leniwy, niedzielny poranek, zjedzona w łóżku, wprowadziła mnie w lekki stan rozmarzenia, to będzie dobry dzień! 

Dodatkowo posłuchajcie:

 miłej niedzieli. :)

2. Pora coś zjeść: Gnocchi scamiciati ze szpinakiem i masłem czosnkowym

Zaczynamy!

 Oto przepis na szybkie i smaczne gnocchi scamiciati ze szpinakiem lub nazwa po polsku (wolimy ją zdecydowanie) „gołe pierogi ze szpinakiem”. Gdy znalazłam przepis od razu trafił do zakładki: Do zrobienia.  Szybkie, a jakie smaczne. W przepisie masło szałwiowe, u nas po małej zmianie z dodatkiem czosnku  :)

Smacznego! 

Przepis podstawowy: http://everycakeyoubake.blogspot.com/2013/10/goe-pierogi-ze-szpinakiem-i-masem.html

Gnocchi scamiciati ze szpinakiem i masłem czosnkowym:

250 g szpinaku (świeżego lub mrożonego),

250 g twarogu lub ricotty  (u nas twaróg chudy),
1 jajko,
3 łyżki mąki  (u nas mąka pełnoziarnista),
1/2 łyżeczki mielonej gałki muszkatołowej,
sól, pieprz,
50 g masła,
kilka listków szałwii (u nas czosnek).

Świeży szpinak umyć i obgotować kilka minut w osolonej wodzie. Odcedzić, opłukać pod zimną wodą, dobrze odcisnąć i posiekać. Mrożony- przesmażyć na patelni i odcisnąć z nadmiaru wody.

Twaróg lub ricottę rozetrzeć widelcem lub przepuścić przez praskę do ziemniaków. Dodać szpinak, jajko, mąkę i gałkę muszkatołową. Doprawić do smaku solą i pieprzem, czosnkiem. Wszystko wymieszać (nie zagniatać długo, ponieważ ciasto stanie się zbyt rzadkie).

Z powstałej masy formować wałeczki i lekko obtoczyć je mąką. Gotować w osolonej wodzie. Są gotowe, kiedy wypłyną na wierzch.

Masło razem z przeciśniętym ząbkiem czosnku roztopić na patelni i trzymać w cieple (pilnować, żeby czosnek się nie przypalił).

Tuż przed podaniem, ugotowane gnocchi podgrzać (lub lekko podsmażyć) na patelni z masłem czosnkowym.

1. and the fish go blub...

hejko! witamy wszystkich zainteresowanych i niezainteresowanych. będziemy pisać o wszystkim, czasami będzie ciekawie, czasami nie. postaramy się przekonać Was do siebie (co nie wychodzi nam tak dobrze w życiu realnym). zapraszamy na co dzień i od święta, rano i wieczorem, w pogodę i niepogodę. a na dobre rozpoczęcie wspólnego rejsu: